محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

232

ضياء العيون ( فارسي )

به هيچ عضوى نرساند و درين مدت رختهاى پنبه‌دار بپوشند و از هوا خود را نكاه دارند و بسيار كرم هم نپوشند و لحاف بسيار بر خود نيندازند بحيثيتى كه بكرب و اضطراب درآورد بلكه بقاعده خود را نكاه دارند و ميان را هميشه بسته دارند و چاقشورى دايم در پا داشته باشند و آب به خود نرسانند و به تيمم نماز بكذارند و نقره در دهن نكاه دارند و اكثر اوقات با سركه بكلاب و آب كشنيز تازه مضمضه و غرغره بكنند و غذائى كه موافق مرض باشد از شوربا و نخود آب و امثال آن بخورند و از لبنيات و ترشيها و سبزيها و غذاهاى غليظ احتراز كنند و شربت اكر ميل شود از نبات و كلاب و عرق بيدمشك و تخم بالنكو و تخم شربتى بياشامند و اكر احيانا در روغن دوم و آنها بيد تمام ريخته شود و دردها بالكليه بر طرف شود احتياج ماليدن روغن سوم بيست و پنج روز صبر كنند و بحمام روند و اكر درين اثنا كه مدت روغن است دهن يا حلق جوشش كند يا عارضه در بدن بهم رسد كه مناسب روغن ماليدن نبوده